Oczekiwanie na Boże Narodzenie to czas, który zachęca, by na moment wyciszyć codzienny pośpiech i skierować myśli ku temu, co naprawdę istotne. Społeczność naszej szkoły korzystając z tej okazji, spotkała się w Dniu Wspólnoty, aby razem oczekiwać na przyjście Bożej Dzieciny.

19 grudnia 2025 roku przeżywaliśmy szkolny Dzień Wspólnoty. Czas wspólnego oczekiwania pozwolił nam w te ostatnie dni adwentu, jeszcze przed nastaniem wigilijnej radości, odczuć bliskość Słowa, które stało się Ciałem i zamieszkało między nami.

Dzień ten rozpoczął się od spotkań klasowych, w których uczestniczyliśmy wraz z wychowawcami. Przy łamaniu się opłatkiem życzenia dźwięczały jak głosy dzwonków wiszące w powietrzu. Ławki szkolne, zamienione chwilowo w stoły, zastawione były wypiekami i smakołykami, które syciły ciało, a poprzez radość dzielenia się z innymi, wzbogacały także ducha. Z niektórych klas dochodziły także dźwięki pastorałek i świątecznych melodii…

Akademia w Sali Teatralnej, przygotowana przez klasy 1LB2, 1LA oraz 3TPS-EM wraz z wychowawcami, przypomniała nam o tym, co jest najważniejsze – zarówno podczas codzienności, jak i tym bardziej w trakcie świąt Bożego Narodzenia. Refleksje podjęte w tej krótkiej scence uświadomiły nam, jak często zwracamy uwagę na formę, otoczkę, przygotowanie domu – a nie na serce, które powinno być otwarte dla drugiego człowieka. Wspomniane zostały także tradycje, takie jak umieszczenie sianka na wigilijnym stole lub obecność dwunastu potraw oraz ich symboliczne znaczenie. Drugą część akademii stanowiło wspólne kolędowanie, podczas którego wybrzmiały melodie zarówno dobrze wszystkim znane, jak i te mniej powszechne. Chwile dzielenia się życzeniami dopełniły całą akademię, wnosząc ciepło i pokój w serca społeczności szkolnej.

Najistotniejszym momentem Dnia Wspólnoty była uroczysta Msza Święta. Podczas Liturgii Słowa pochyliliśmy się nad fragmentem Ewangelii według świętego Łukasza – o Zachariaszu i zapowiedzi narodzenia Jana Chrzciciela. Homilia podczas Mszy tego dnia zwracała uwagę na wartość ciszy, która nie jest pustką, ale radosnym oczekiwaniem. Czasami, tak jak w historii Zachariasza i Elżbiety, oczekiwanie może trwać długo, lecz Bóg w odpowiednim momencie zawsze wysłuchuje próśb tych, którzy uciekają się do Niego z modlitwą, pokładając w Nim nadzieję. Oprawę muzyczną Mszy zapewnił szkolny zespół muzyczny, wprowadzając jej uczestników w odpowiedni, świąteczny nastrój. Wspólna modlitwa sprawiła, że wszyscy uczniowie i nauczyciele mogli doświadczyć duchowego wymiaru Dnia Wspólnoty.

Dzień Wspólnoty nieustannie z roku na rok pokazuje, że nawet w prostych gestach, takich jak podzielenie się z kimś opłatkiem, przyniesienie ciastek na wigilię klasową, czy przepuszczenie kogoś w drzwiach kościoła, można odnaleźć głęboką radość i przygotować serce na pamiątkę pierwszego przyjścia Jezusa. Adwentowe refleksje i postawy możemy jednak rozszerzyć na całe życie, czekając na spotkanie z Nim na końcu czasów lub już teraz, w drugim człowieku.

Tekst: Katarzyna Hałat
Zdjęcia: Alicja Mastykarz, Wojciech Pawlusiak, Filip Przybylak

Czytaj więcej na: salezjanieoswiecim.pl