Wizytacja zakończona

Wizytacja zakończona

4 listopada uroczystą Mszą świętą w naszym seminarium zakończyła się wizytacja nadzwyczajna radcy regionalnego ks. Tadeusza Rozmusa prowadzona od dnia 2 września w Inspektorii Krakowskiej. W ciągu dwóch miesięcy Ksiądz Radca odwiedził placówki Inspektorii św. Jacka położone zarówno na terenie Polski, jak i Ukrainy. Spotkał się także z każdym współbratem i przeprowadził rozmowę mającą charakter sprawozdania. Był to czas stawiania pytań i poszukiwania odpowiedzi. Czas dokonania bilansu, refleksji nad naszą obecnością w danych dziełach, sposobem realizacji charyzmatu salezjańskiego.

Wizytacja Radcy odbywa się raz na 6 lat. Najbliższy współpracownik Księdza Generała przybywa do danej Inspektorii, aby poznać jej stan, a swoje spostrzeżenia przedstawić współbraciom pracującym na danym terytorium, a także Radzie Generalnej. Rozeznanie dokonuje się poprzez indywidualne rozmowy oraz poprzez obecność i codzienne funkcjonowanie wśród współbraci. Jacy jesteśmy? Co jest naszym powodem do dumy, a co palącym wyzwaniem? Odpowiedzi zostały zawarte w protokołach powizytacyjnych, które są dla nas wskazówkami podnoszenia jakości i dążenia do doskonałości.

Msza święta na zakończenie wizytacji zgromadziła wielu współbraci Inspektorii Krakowskiej, a także przedstawicieli młodzieży i pracowników z naszych dzieł. Była to okazja do dziękczynienia Bogu za wszelkie natchnienia Ducha Świętego, a także do prośby o siły do wykonania dobrych postanowień.

Tekst: Akacjusz Cybulski SDB
Foto: Adrian Sroka SDB

Oratorium i dzień zaduszny

Zaduma i troska…

Tego roku w Dzień Zaduszny padał deszcz. Ściemniało się już, kiedy grupa wolontariuszy z Oratorium wraz ze skautami udała się na pobliski cmentarz parafialny. Wszyscy zabrali ze sobą znicze. Postanowili odwiedzić przede wszystkim te groby, o których może ktoś zapomniał; na których często nie widać imienia i nazwiska, bo zatarły się z biegiem czasu. Kwiaty, zapalone znicze, a zwłaszcza modlitwa świadczą o naszej pamięci o tych, którzy odeszli już do wieczności.

Przy kaplicy wolontariusze i skauci odmówili dziesiątkę różańca w intencji  zmarłych. Potem zapalili znicze na grobach. Pamiętali również, tak jak wielu odwiedzających cmentarz, o salezjanach oraz żołnierzach walczących o wolną Ojczyznę. Dla wszystkich był to wieczór pełen refleksji i zadumy.

Spotkanie z Mariuszem Szczygłem

Spotkanie autorskie

27 października 2017 roku był deszczowym dniem i nic nie wskazywało na to, że wieczór tego dnia będzie pogodniejszy. Tak się jednak stało dzięki spotkaniu w „Alei Pisarzy” z autorem reportaży panem Mariuszem Szczygłem. Wraz z grupką młodzieży i klerykiem Michałem wybraliśmy się do Galerii Książki, w ramach współpracy szkoły z biblioteką publiczną, na spotkanie autorskie. Uczestniczyliśmy w odsłonięciu przez pana Mariusza tablicy upamiętniającej go jako pisarza oraz jego pobyt w Oświęcimiu. Po odsłonięciu w Auli św. Wawrzyńca, w Galerii Książki gość udzielił wywiadu opowiadając o swoim życiu, o pracach jakie wykonywał m.in. dziennikarza i reportera oraz o swojej twórczości. Dowiedzieliśmy się skąd czerpie tematy, dlaczego lubi Czechów, jak zbiera materiał i nawiązuje kontakty z potencjalnymi bohaterami, o których później pisze.

Sympatyczny facet o miłym głosie, umiejący błyskawicznie nawiązać kontakt ze słuchaczami, odpowiadający szczerze nawet na trudne pytania, tak nas oczarował, iż nie zauważyliśmy kiedy czas przeznaczony na spotkanie minął niepostrzeżenie.

Mistrz reportażu rodem ze Złotoryi, mieszkaniec Warszawy, sercem świata obywatel ze wskazaniem na Czechy – tak pokrótce można opisać pana Mariusz Szczygła. Żałujcie nieobecni było super!

Urszula Dziewońska

Gra miejska

Oświęcim niejedno ma imię

W czwartek 26 października nasi gimnazjaliści wzięli udział w grze miejskiej – „OŚWIĘCIM NIEJEDNO MA IMIĘ ”. Naszą szkołę reprezentowali następujący uczniowie z klasy 3b: Olga Lewandowska, Ewa Sakowska, Paweł Boratyński i Kacper Harmata. Organizatorem gry był Powiatowy Zespół nr 4 w Oświęcimiu.Głównymi celami konkursu było: przybliżenie młodzieży wybranych zagadnień z historii miasta (w tym ważnych wydarzeń i ciekawych postaci); zwrócenie uwagi na współczesne oblicze Oświęcimia; kształtowanie aktywnej postawy wobec dziedzictwa kulturowego; uczestniczenie w dobrej zabawie; ćwiczenie umiejętności współpracy w grupie oraz rozwój aktywności intelektualnej i ruchowej.

Gra rozpoczęła się równocześnie w sześciu punktach miasta o godzinie 945. Każdy zespół otrzymał kartę uczestnictwa i mapkę. Uczestnicy gry musieli pieszo dotrzeć do wszystkich wyznaczonych miejsc i wykonać zlecone im zadania, takie jak: prowadzenie piłki slalomem zakończone strzałem na bramkę, a poza tym odpowiedzieć na pytania na temat LFO, historii zamku, naszego miasta, poezji i słynnych osób oraz dzieł sztuki z OCK-u. Nasza drużyna wystartowała ze stadionu MOSiR-u, następnie pieszo udała się do OCK. Kolejnym etapem była Galeria Książki, Rynek i Centrum Żydowskie, Muzeum Zamek, MDMS. Natomiast zakończenie trasy odbyło się na stadionie MOSiR-u. Łącznie pokonaliśmy odcinek prawie 7 kilometrów w 2 godziny i 24 minuty! Po zmaganiach udaliśmy się do siedziby organizatora, gdzie odbyło się podsumowanie konkursu i rozdanie nagród. Wszyscy uczestnicy zostali nagrodzeni cennymi upominkami i dyplomami.
Dziękujemy za miłą atmosferę i dobrą zabawę. Mamy nadzieję, że pozostali uczestnicy bawili się równie dobrze, jak my!

Joanna Fijał

Mocne strony, talenty i co dalej?

I co dalej?

We czwartek 26 października w naszej szkole odbyły się warsztaty „Mocne strony, talenty i co dalej?”, w których uczestniczyła klasa 3Lb.

Organizatorem warsztatów była grupa „Smart” z Wrocławia, a poprowadziła je pani Sylwia Kłyczek. Warsztaty te miały na celu skłonić maturzystów do refleksji nad tym, co dalej robić w życiu po zakończeniu szkoły i zdaniu egzaminu dojrzałości.

Uczniowie dostali różne zadania, takie jak na przykład zrobienie kolażu z wycinków z gazet, czy wypisanie swoich 15 zalet. Na tej podstawie pani Sylwia wywnioskowała, do jakich zawodów najbardziej się nadają. Wypełniając test dotyczący stylu komunikacji, uczestnicy dowiedzieli się więcej o tym, jacy są w wykonywaniu konkretnych działań: czy podejmują zdecydowane decyzje, są w tym spontaniczni, czy też są ostrożni i długo zastanawiają się nad każdym krokiem. Podobne ćwiczenie związane było z pracą w grupie. Po zakończeniu warsztatów uczniowie klasy biologiczno-chemicznej uświadomili sobie konieczność przygotowania planu na przyszłość co najmniej w dwóch wersjach: planu A (główny cel, uczelnia i kierunek studiów) oraz awaryjnego planu B (gdyby coś poszło nie tak jak planujemy). W tej kwestii niestety nikt nas nie wyręczy, każdy musi sam zadbać o swoją przyszłość.

Katarzyna Matysik
Foto: Martyna Witkowska

MIKROBIBLIOTEKI

Karmniki ducha

Kolorowe budki, ale nie dla ptaków, chociaż wcale nie wiadomo, kto w nich jeszcze zamieszka oprócz… książek. Książki bowiem są bardzo gościnne. Mikrobiblioteki – takie cuda pojawią się wkrótce w kilku miejscach w Oświęcimiu. Okazuje się, że – wbrew złowieszczym statystykom – ludzie odczuwają głód książek, chcą książki czytać, posiadać, ale i dzielić się nimi.

Biblioteka Galeria Książki, chociaż planowo i systematycznie zaspokaja nasze czytelnicze podniebienia, wyszła z jeszcze jedną inicjatywą, mianowicie przystąpiła do projektu Nieruchomość Literacka. W to cudowne przedsięwzięcie zaangażowała się młodzież i w efekcie współpracy kilkunastu osób powstały urocze budki na książki! Do tej kreatywnej grupy należeli uczniowie naszej szkoły z klasy 2 Lc, którzy 23 października w Galerii Książki zaprezentowali publiczności swoje arcydzieła.

Kochani, wyrażamy swój podziw dla Waszej pracy. Jesteście wspaniali!

Tekst i foto Katarzyna Stężowska

Gramy w kręgle

Wygraliśmy…!

Rozrywkowe popołudnie w salezjańskim gimnazjum? Dlaczego nie…

19.10.2017 uczniowie klasy 2c gimnazjum wraz z wychowawcą panią Barbarą Tomiak-Kierpiec oraz panią Joanną Fijał wybrali się do kręgielni. Wyjście to stanowiło nagrodę w szkolnym konkursie Liga Klasowa.

Warto było rywalizować z innymi klasami, aby teraz wspólnie cieszyć się z nagrody i miło spędzić czas w gronie najbliższych koleżanek i kolegów. Rozgrywki w kręgle z całą pewnością zintegrowały nasza klasę i sprawiły nam wiele radości. Mogliśmy nie tylko rozegrać mecze, ale również porozmawiać i nacieszyć się swoją obecnością.

To wspólne wyjście na kręgle długo pozostanie w naszej pamięci i z pewnością chętnie zorganizujemy kolejne rozgrywki.

Tekst i foto: Barbara Tomiak – Kierpiec

Dobry nauczyciel uczy, świetny inspiruje

W piątek 13 października 2017 roku obchodziliśmy w naszej szkole Dzień Edukacji Narodowej. Tę niezwykłą uroczystość, w którą zaangażowani są nauczyciele, uczniowie, rodzice oraz wszyscy pracownicy szkoły mieliśmy okazję spędzić ze swoimi wychowawcami. Był również czas na życzenia, podziękowania, mszę świętą oraz akademię.
Na mszy kazaniem zachwycił nas pełen empatii i charyzmy ksiądz Piotr Dąbrowski przebywający od kilku lat na misjach w Peru. Mimo dzielącej nas odległości zgodził się przyjechać i odwiedzić starą szkołę, jest bowiem absolwentem Zespołu Szkół Zawodowych Towarzystwa Salezjańskiego w Oświęcimiu. Poza tym w czasie mszy wszystkie klasy pierwsze miały uroczyste ślubowanie i tym samym najmłodsi koledzy oraz koleżanki szkół ponadgimnazjalnych stali się „pełnoprawnymi” uczniami naszej szkoły. Miłym akcentem była także akademia przygotowana przez klasę 1 La i 2tdm pod przewodnictwem pani Moniki Norek i pani Marty Chrapczyńskiej, która okazała się pouczająca, poruszająca, a zarazem zabawna.
Dziękujemy wszystkim pracownikom oświaty za wspólnie spędzony dzień!

Weronika Morawska 1La
Foto: Łukasz Staszkiewicz

Kto czyta żyje

Kto czyta żyje wielokrotnie

Książka odgrywa ważną rolę w życiu każdego człowieka, jest źródłem wiedzy o otaczającym nas świecie, dostarcza potrzebnych nam informacji, jednym słowem uczy nas, bawi i wychowuje.

Wycieczka internatu Zespołu Szkół Towarzystwa Salezjańskiego w Oświęcimiu do Biblioteki Miejskiej pozwoliła nam poznać, jak funkcjonuje ich placówka. Jest to miejsce spotkań ludzi, które dysponuje bogatym zapleczem naukowym i multimedialnym oraz spełnia standardy XXI w. W ciągu godzinnej wędrówki obejrzeliśmy prawie wszystkie zakamarki biblioteki m.in. Multimedi@, Salonik czasopism, Bibliotekę młodych, Wypożyczalnię dla dorosłych oraz salkę audiowizualną, w której oglądaliśmy spot reklamowy, jak powstawała biblioteka. Kontakt z kulturą jest dla młodych ludzi ważny w rozwoju intelektualnym i duchowym oraz daje dużo radości z możliwości odkrywania siebie i świata w inny ciekawy sposób. Biblioteka jest jednym z tych miejsc, w którym człowiek może rozwijać swoje pasje i zdobywać wiedzę. A czytanie to wielkie źródło informacji i „najpiękniejsza zabawa, jaką sobie ludzkość wymyśliła”.

Krzysztof Kordasiewicz
Foto: Elżbieta Szęśniak

Ilu do “Tanga”?

Bo do „Tanga” potrzeba siedmiu+

Pewnego dnia absolwent naszej szkoły, Stanisław Juszczyk, przeczytał pewien dramat, który go zaszokował i jednocześnie oczarował. Zadzwonił do swego przyjaciela, również absolwenta salezjańskiego liceum, Dariusza Lichańskiego: Darek, robimy to!

W ten oto sposób rozpoczęła się przygoda teatralna ze sztuką Sławomira Mrożka pt. Tango. Pomysł był. Reżyser był, a nawet dwóch. Scenariusz został opracowany. Omówiono szczegóły dotyczące dekoracji, muzyki, oświetlenia. Pozostała kwestia doboru obsady. I tak w rolę Artura, władczego, pragnącego przywrócić stare normy i zasady, wcielił się Mikołaj Komajda, absolwent klasy o profilu technik pojazdów samochodowych. Wyzwoloną Alą, narzeczoną głównego bohatera została Florentyna Matejko, uczennica Liceum Ogólnokształcącego im. Stanisława Konarskiego. Również z tej szkoły pochodzi odtwórczyni roli Eleonory, Joanna Urbańczyk, która kilka lat wcześniej uczęszczała do salezjańskiego gimnazjum. Odpowiedzialny za całe przedsięwzięcie Stanisław Juszczyk postanowił wcielić się w artystę-buntownika imieniem Stomil, męża Eleonory. Postać prymitywnego i niezbyt inteligentnego Edka idealnie zagrał Stefan Andruszko, uczeń klasy pierwszej La, a rodzeństwo – niepewnego i sztywnego Eugeniusza i szaloną, ekscentryczną Eugenię – zagrali uczniowie z klasy trzeciej Lc: Jan Lelito i Justyna Szymczyk. Większość tych osób udziela się jako animator lub wolontariusz w naszym oratorium.

Kiedy młodzież bawiła się na wakacjach, wędrowała górskimi szlakami czy zażywała kąpieli słonecznych, na scenie salezjańskiej trwały próby. Niektóre krótkie, inne natomiast długie i wyczerpujące. We wrześniu trzeba było podzielić czas między szkołę a teatr. Często aktorzy poświęcali weekendy, by w końcu wystawić sztukę idealną.

Wreszcie nadszedł czas premiery – 29 września 2017 roku. Na kilkanaście minut przed spektaklem sala zapełniła się po brzegi. Przyjaciele, rodziny, absolwenci szkoły, nauczyciele… Niektórzy widzowie przejechali aż kilkadziesiąt kilometrów, by na scenie ujrzeć bliską osobę w teatralnej roli. Wszystkich zebranych powitał Dariusz Lichański, który zadedykował spektakl nieobecnemu Dawidowi Szydle. Kurtyna poszła w górę!

Od pierwszej minuty sztuka bawiła publiczność. Gra w karty, katafalk, absurdalne sytuacje, eksperyment teatralny Stomila (w którym to lalkami zostali Marianna Juszczyk i Antoni Cichy, również wolontariusze oratorium), zaręczyny Artura i Ali wywoływały fale śmiechu na widowni. Aktorzy, reżyserzy, charakteryzatorzy zostali nagrodzeni gromkimi brawami. Każdy z występujących otrzymał różę, a Staszek i Darek za owocną współpracę otrzymali ręcznie robione maskotki z włóczki oraz oprawione w ramy plakaty spektaklu.

Na koniec wystąpił ksiądz dyrektor Dariusz Bartocha. Zwrócił uwagę na to, że Tango jest sztuką uniwersalną i to od nas samych zależy, w którym jej momencie się znajdujemy.

Spektakl zostanie wystawiony również 18 października 2017 roku o godzinie 17:00 w Oświęcimskim Centrum Kultury w ramach V Tygla Teatralnego.

Justyna Szymczyk
Foto. Mariusz Komajda