Wieczorek poetycki dla Rodziców

Wieczorek poetycki dla Rodziców klasy 1Lb – “Wędrówką życie jest człowieka”. W poniedziałek 11 grudnia o godzinie 18 w naszej szkole odbył się wieczorek poetycki zorganizowany przez klasę 1Lb wraz z wychowawczynią panią Martą Korczyk. Był to projekt zrealizowany w ramach Narodowego Programu Rozwoju Czytelnictwa, a prezentowaliśmy na nim wiersze poetki Elżbiety Skorupskiej – Raczyńskiej. Już na kilka minut przed czasem salkę kameralną zapełnili przybyli goście, a byli to: dyrekcja, nauczyciele oraz nasi rodzice, którym szczególnie zadedykowaliśmy to spotkanie. Przedstawienie odbywało się w klimacie kawiarnianym: siedzieliśmy przy specjalnych stolikach, „piliśmy” herbatę i zajadaliśmy ciasta, deklamując nasze wiersze. Specjalnym momentem naszego spotkania była zaśpiewana przez nas wszystkich piosenka „Cudownych rodziców mam” oraz solowy występ naszej koleżanki, Patrycji Majkut, która wykonała utwór „Lustro”. Na zakończenie otrzymaliśmy gromkie brawa oraz zaprosiliśmy gości na mały poczęstunek, tym razem jak najbardziej prawdziwy. Zakończyliśmy ten wieczór w miłej atmosferze – wszystkim nasz poetycki wieczorek bardzo się spodobał, a my z pewnością zorganizujemy podobne wydarzenie. Mieliśmy przy tym mnóstwo zabawy, ale była to okazja do tego, by zrozumieć piękno i znaczenie poezji w dzisiejszym świecie.

Maria Kwiecień
Foto: Maksymilian Grubka

Uroczystość Niepokalanej

Uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. Jak co roku, według tradycji naszej salezjańskiej wspólnoty, obchodziliśmy święto Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. Przez dziewięć dni przygotowywaliśmy się do tej uroczystości poprzez śpiewanie nowenny do Jej Niepokalanego Serca.
Maryja od zawsze była bliska Salezjanom. To dzięki Niej powstało i rozprzestrzeniło się wielkie dzieło księdza Bosko. Jest umiłowaną, przeczystą oblubienicą i wspomożycielką, która oręduje za nami i wstawia się w każdej sprawie.
8 grudnia przeżyliśmy uroczystą mszę świętą, w której dziękowaliśmy za Jej święte orędownictwo. Wysłuchaliśmy homilii oraz specjalnej akademii, podczas której przybliżono nam postać Niepokalanej. To wyjątkowy czas, ponieważ rozpoczął się okres Adwentu. Tym bardziej pamiętajmy o naszej mamie w Niebie, do której możemy uciekać się w każdej sprawie.

Natalia Janiga 2La
Foto. ks. Paweł Gacek

Plener z klasą

Kółko plastyczne? Dlaczego nie. W piątek 24 listopada uczniowie klasy 2Gc oraz kilku zainteresowanych gimnazjalistów wybrało się do Oświęcimskiego Centrum Kultury na tzw. Plener z klasą. Było to spotkanie z uczennicami klas maturalnych bielskiego Liceum Plastycznego. Spotkanie połączono z wystawą prac plastycznych z pleneru wyjazdowego do Czorsztyna. Uczniowie naszego gimnazjum mieli okazję podziwiać prace starszych koleżanek, jak również porozmawiać z autorkami prac. Było bardzo miło, to spotkanie zachęciło nas do częstszych odwiedzin wystawy młodych artystów…

Tekst i foto: Barbara Tomiak – Kierpiec

Listopadowe szaleństwa

Małe, listopadowe szaleństwa

Drugi tydzień listopada (6-10.11.2017 r.) był pełen wrażeń. W poniedziałek dzieci miały okazję przenieść się w podwodny świat jeżowców, koralowców i innych zwierząt morskich. Na zajęciach plastycznych wykonywały ze styropianowych kul te kolczaste stworzenia. Wyglądają olśniewająco!
Jak co wtorek miały miejsce zajęcia religijne, natomiast w środę z kawiarenki wyczuć można było zapach przygotowywanych amerykańskich hot dogów. Każdy mógł stworzyć własną wersję tego dania. Dzieci dobierały składniki, kroiły warzywa, a przede wszystkim – zajadały hot dogi ze smakiem.
Czwartkowe zajęcia muzyczne miały nieco inny charakter. Tym razem dzieci nie śpiewały, lecz wystukiwały rytmy. Lekcję rytmiki prowadził Marcin Majcherek, basista chóru Projekt Fausystem.
W piątek oprócz próby teatralnej, podczas której dzieci na scenie Nowego Kościoła szlifowały swoje kwestie, odbyło się Wielkie Oratoryjne Układanie Puzzli. Bez znaczenia było, czy składały się one z 36 kawałków, czy może aż z 500. Wszyscy starali się w jak najszybszym czasie ułożyć swoje własne dzieło.

redakcja z Oratorium

Oratorium na pikniku NGO

Oratorium na pikniku

W sobotę 23 wrześnie odbył się dwunasty piknik organizacji pozarządowych. W tym roku miał on charakter międzynarodowy – uczestniczyli w nim goście z Niemiec Breisach. W sobotę 23 wrześnie odbył się dwunasty piknik organizacji pozarządowych. W tym roku miał on charakter międzynarodowy – uczestniczyli w nim goście z Niemiec Breisach. Z powodu warunków pogodowych Piknik został przeprowadzony w Oświęcimskim Centrum Kultury.
Oratorium św. Jana Boso aktywnie uczestniczyło w całej imprezie. Wolontariusze i animatorzy oraz członkowie Chóru Projekt Fausystem przygotowali piękne, kolorowe stoisko i przez całe sobotnie popołudnie prezentowali naszą placówkę. Za co serdecznie im dziękujemy.
Piknik okazał się świetną okazją do zaprezentowania mieszkańcom Oświęcimia naszej działalności oraz zaproszenia do współpracy i zaangażowania. Dziękujemy Staroście Miasta Oświęcim oraz Panu prezydentowi za zorganizowanie Pikniku.

Żaneta Flasz
Foto: archiwum Oratorium

Męskie spotkania

Bóg, który nie odrzuca, lecz ciągle czeka i przygarnia

„Ksiądz w konfesjonale symbolizuje Boga. Czasem są kolejki i wszyscy chcą przyjść, a czasem nie ma nikogo, ale On zawsze jest, jak Ojciec w przypowieści o Synu marnotrawnym, zawsze jest i czeka na Twój powrót…” Takie było przesłanie tradycyjnego, salezjańskiego słówka na dobranoc, które wieczorem 21 września wygłosił ks. Tadeusz Mietła SDB. Ksiądz Tadeusz, wieloletni kierownik internatu, a obecnie delegat ds. duszpasterstwa powołań w naszej Inspektorii, przeprowadził czwartkowe nabożeństwo pokutne  dla wspólnoty internackiej. Wspólnie z młodymi salezjanami z Krakowa, Krzysztofem Papierzem, Patrykiem Chmielewskim i dk. Łukaszem Torbickim, którzy kilka lat temu również odbywali praktyki w naszym internacie, przygotowali konferencję, i przy wystawionym Najświętszym Sakramencie poprowadzili modlitwę i rachunek sumienia. Dzięki salezjanom z oświęcimskiego „Casa Madre”  nasi wychowankowie mogli przystąpić do sakramentu pokuty. Wszystko po to, żebyśmy zaczęli ten rok szkolny i internacki z Chrystusem i w duchu św. Jana Bosko, który przecież najmocniej troszczył się zawsze o czyste serca swoich wychowanków.

Łukasz Wójcik sdb
Foto: koad. Wojciech Zięcina sdb

Wyczarowane z drewna

Na Targach Poznańskich

Hubert Oleś uczeń III klasy Technikum drzewnego w Zespole Szkół Zawodowcy Towarzystwa Salezjańskiego wrócił z Targów Poznańskich z dwoma skrzynkami pełnymi markowych narzędzi do obróbki drewna, które otrzymał jako wyróżnienie w konkursie „Wyczarowane z drewna”. Hubert wykonał prace zatytułowaną „Zegarek”. Można go podziwiać na zdjęciach dołączonych do wpisu.

Redakcja
Foto: Dariusz Bartocha sdb p. Michał Homa

Dobra Noc Oratoryjna

Dobra Noc Oratoryjna, czwarta edycja

Mówi się, że żeby wznieść się na szczyt, trzeba najpierw się odbić od dna. Dobrowolnie udać się ma samo dno? Czemu nie?
Taka myśl przyświecała nam 4 lata temu, kiedy powstawała nazwa. Dobra Noc Oratoryjna, tym razem dotarła do odległego średniowiecza. Nie brakowało tańców i zabaw w grupach, była okazja do rozmowy i integracji.
Rozpoczęliśmy tradycyjnie, od rozruszania kości na głównym korytarzu. Kiedy już rozgrzaliśmy się odpowiednio, ruszyliśmy do Nowego Kościoła, gdzie odbyła się prezentacja Oratorium. Wolontariusze opowiadali o tym, co się dzieje i jak można się zaangażować. Później rozeszliśmy się do małych grup, gdzie animatorzy poprowadzili zabawy i gry.

Kolejnym punktem była Msza Święta, odprawiona przez ks. Andrzeja Polichta oraz ks. Dariusza Bartochę, który wygłosił do nas niezwykle treściwe i ciekawe kazanie, w którym opowiedział o dobru, dobrej „nocy” średniowiecza i oratorium. Na Eucharystii przyjęci zostali nowi wolontariusze i animatorzy. Było już po północy, więc naturalnie zgłodnieliśmy. Na ratunek nadeszły nam prażone i ciepła herbata.

Byliśmy już gotowi do głównej atrakcji, jaką była gra pt. „Umarł król, niech żyje król”. Kolejne godziny spędziliśmy przemierzając średniowieczne miasto – stolicę upadającego królestwo, dokładając wszelkich starań, żeby podnieść je z kolan, a później, żeby rozwiązać konflikt między walczącymi o tron braćmi. Na końcu jednak króla szczęśliwie udało się wybrać. Nad ranem, wciąż o dziwo pełni sił zatańczyliśmy ostatnie tańce i po modlitwie rozeszliśmy się do domów. DNO, w którym wzięło 120 osób, było świetnym sposobem na inaugurację pracy Oratorium. W najbliższych dniach rozpoczną się działania takie jak wolontariat w kawiarence, spotkania formacyjne, czy zbiórki Skautów Europy.

Jan Lelito
Foto: Małgorzata Dziewa

Jesienne impresje internatu

Sport, kuchnia, rozmowy i modlitwa

Trzynasty września dwa tysiące siódmego roku był dniem pełnym wrażeń z powodu naszego ogniska integracyjnego. Uroczystość zorganizował kierownik internatu ks. Piotr Kadela. Grillowanie rozpoczęliśmy licznymi rozgrywkami sportowymi — piłka nożna, siatkówka, gra w kosza. Brat Wojciech Zięcina z wielkim zaangażowaniem i starannością zajął się przygotowywaniem posiłków dla głodnych Diamentów. Zachwyciły nas jego kulinarne impresje, ponieważ jak mówi nasz kochany ksiądz Marek Rusek, który na co dzień troszczy się o nasze podniebienia, czytując Zagłobę z powieści Henryka Sienkiewicza “Kiedy w brzuchu pusto w głowię groch z kapustą”. W ten przepełniony kolorami jesieni dzień swoją obecnością zaszczycił nas ksiądz dyrektor Dariusz Bartocha oraz ksiądz dyrektor Zenon Latawiec, którzy swoimi uśmiechami rozpromieniali nasze spotkanie. W uroczystości brały udział także nasze kochane damy — p. Teresa Hajda oraz p. Elżbieta Szczęśniak, które zawsze dostrzegają w nas to, co najpiękniejsze.

Nasi kochani klerycy zaskoczyli nas wspaniałą zabawą. Kleryk Łukasz Wójcik zachęcał nas do zabawy znanym szkockim powiedzeniem „Do zabawy chłopcy złoci, do nauki to my — Szkoci”. Kleryk Michał Cebulski w swoim pięknym, meksykańskim kapeluszu głosił sentencje znanego filozofa “Wiem, że nic nie wie”. Kleryk Krzysztof Wasiak to dopiero zagadka. Gdy zobaczyliśmy go w przebraniu kibica Realu Madryt, długo nie mogliśmy go rozpoznać. Głosił wśród nas ducha sportu hasłem „Dopóki walczysz, jesteś zwycięzcą”. Dzień zakończyliśmy grupowym zdjęciem, które możemy podziwiać w szkolnej kronice. Po modlitwie słówko wygłosił ks. dyrektor Dariusz Bartocha. Słówko poruszyło nasze serca i dało nam motywacje do ponownego rozpoczęcia nauki. Jesteśmy wdzięczni Kierownikowi internatu za trud włożony w zorganizowanie ogniska i za radość ze wspólnie spędzonych chwil, które dały nam siłę do dalszych zmagań w nowym roku szkolnym.

Krzysztof Kordasiewicz
Foto: ks. Paweł Gacek sdb

Wycieczka śladami historii

Wycieczka śladami historii

8 września 2017 roku wybraliśmy się na wycieczkę edukacyjną w ramach projektu Muzeum Auschwitz pt. Przez wspólną przeszłość ku teraźniejszości. Zwiedzanie objęło miejsca cierpienia wielu ludzi na skutek panującej wrogości politycznej, religijnej i rasistowskiej. Jako pierwszą odwiedziliśmy synagogę, gdzie zdobyliśmy liczne informacje o obrzędach i zwyczajach religii judaistycznej. W żydowskim domu modlitwy mogliśmy zobaczyć Torę, a także rozwiązywaliśmy zagadki dotyczące różnych przedmiotów znajdujących się w tym budynku. Poznaliśmy również historię polskich Żydów mieszkających w Oświęcimiu i okolicach, którzy przed wybuchem II wojny światowej stanowili ok. 60% tutejszej społeczności.

Następnym etapem było zwiedzanie obozu koncentracyjnego Birkenau w Brzezince. Naszym oczom ukazały się pozostałości po zbrodniczej działalności nazistów, którzy kierowani ideologią nienawiści pragnęli uśmiercić nie tylko wszystkich Żydów z całej Europy, ale także jak największą liczbę Polaków i Romów. Dla wielu ludzi przywożonych w bydlęcych wagonach była to droga w jedną stronę – komory gazowej. Niestety z obozu nie było ucieczki, a ostatnim etapem ich wędrówki okazywało się krematorium, którego ruiny stanowią świadectwo dokonywanych tu zbrodni.

Zaraz po zwiedzeniu tego miejsca pojechaliśmy autobusem muzealnym do obozu Auschwitz. Tam uświadomiliśmy sobie, że Holokaust miał miejsce tuż obok naszego miejsca zamieszkania. Oświęcim – miasto, w którym jesteśmy szczęśliwi, 72 lata temu można było nazwać istnym piekłem na ziemi. Męczarnie, ciężkie prace, głodzenie i wiele innych rodzajów znęcania się nad drugim człowiekiem sprawiły, że to Muzeum jest tak naprawdę największym w świecie cmentarzem. Wyjście do Muzeum Auschwitz-Birkenau różni się od wszystkich innych wycie-czek, gdyż skłania nas do refleksji oraz zadumy nad ludzkim życiem i minionymi wydarzeniami. Na każdej twarzy można było ujrzeć smutek, żal i współczucie. Gdy zakończyliśmy zwiedzanie, przeszliśmy do Sali Refleksji, gdzie uczestniczyliśmy w warsztatach skłaniających do zadumy i zastanowienia nad wieloma nurtującymi nas pytaniami. Niektórzy z nas pytali, gdzie był wtedy Bóg, dlaczego do tego dopuścił i pozwolił cierpieć niewinnym. Mało kto zastanawia się, gdzie byli wtedy ludzie i dlaczego to ,,ludzie ludziom zgotowali ten los”? Trudno znaleźć konkretne i jednoznaczne odpowiedzi, lecz jedno wiemy na pewno, powinniśmy pamiętać o tym, co stało się na tych ziemiach, pamiętać o tej straszliwej tragedii i ludziach, którzy jej doświadczyli. Od tego zależy nasze człowieczeństwo i nasza przyszłość.

Aleksandra Miziołek 2Ga
Foto: Marta Chrapczyńska