Życzymy maturzystom

Drodzy Maturzyści,

pewnie myśląc o zakończeniu nauki i pożegnaniu z murami szkoły po kilku latach w niej spędzonych, wyobrażaliście sobie uroczysty apel, galowe stroje, przemówienie dyrektora, nagrody i dyplomy oraz ostatnie spotkanie z wychowawcami, może kilka łez wzruszenia. Niestety w obecnej trudnej sytuacji zakończenie roku klas maturalnych musi wyglądać zupełnie inaczej. Mimo tej nietypowej sytuacji chciałbym Wam życzyć powodzenia na nowej drodze życia.

Fragment Waszej drogi życiowej związany ze szkołą salezjańską powoli dobiega końca. Gratuluję tym, którzy osiągnęli najlepsze wyniki w nauce. Przed Wami bardzo ważny egzamin maturalny. Jestem przekonany, że mimo trudnego czasu jesteście dobrze przygotowani do egzaminu dojrzałości. Chcę Was zapewnić, że w dniach egzaminów będziecie w naszych sercach w sposób szczególny. Mam nadzieję, że uzyskane w szkole przygotowanie do dorosłego życia, pozwoli Wam pomyślnie zrealizować wasze plany i marzenia. Dziękuję wychowawcom klas maturalnych za trud i wysiłek w codziennym towarzyszeniu. Żegnając się, życzę Wam optymizmu i wiary w dążeniu do obranego celu.

ks. Mirosław Gajda – dyrektor szkoły

W filmie życzenia składają nauczyciele, wychowawcy i salezjanie, a wszystko zaplanował i zakończył Samorząd Szkolny. Montaż Kacper Kukla 2LE.
Foto: Gerd- Altmann z Pexels.com

Teatr, ach teatr

Międzynarodowy Dzień Teatru to dobry moment, aby zastanowić się, jak można wykorzystać werwę, talent i mnóstwo energii w efektywny sposób…

Grupa teatralna, działająca w naszej szkole już od wielu lat, z pewnością zna odpowiedź na to pytanie!

Wśród wielu sukcesów na ogólnopolskich młodzieżowych anglojęzycznych przeglądach teatralnych warto wymienić ten, który nasi uczniowie odnieśli w marcu 2019 r. Udział w XIV Krakowskim Festiwalu Małych Form Teatralnych w języku angielskim w krakowskim teatrze Variete zaowocował zajęciem 1 miejsca i wyróżnieniami naszych młodych aktorów.

Spektakl „Mamma Mia”, czyli historia pełna miłości, muzyki i tańca, zafascynował publiczność i zyskał uznanie jury złożonego z profesjonalnych aktorów!

Ale historia sukcesów naszej grupy teatralnej, prowadzonej niezmiennie przez anglistkę, scenarzystkę, reżysera i osobę wielu talentów –  Panią Różę Grzywacz – zaczęła się w roku 2012, gdy młodzi aktorzy przebojowo wtargnęli na podium krakowskiego festiwalu, wystawiając sztukę „Oskarżeni o komedię”. Kolejne lata przyniosły liczne nagrody i wyróżnienia, zarówno w Krakowie, na wspomnianym już Festiwalu Małych Form Teatralnych, jak i w Warszawie na Ogólnopolskim Przeglądzie Szkolnych Przedstawień Anglojęzycznych MiniGlobe.

Za każdym razem nasi aktorzy mogli się poszczycić wyjątkowymi sukcesami, zyskując uznanie jury, jak i publiczności, ale przede wszystkim mogli doświadczyć niepowtarzalnych emocji i systematycznie rozwijać swoje umiejętności.

W poprzednich latach na pierwszych miejscach obu festiwali znalazły się kolejno sztuki: „Hołd lataniu” oraz „Romeo i Julia – sześć pracowitych dni”.

Natomiast spektakle „Poskromienie złośnicy” i „Sister Act” otrzymały pierwsze miejsca w Krakowie. Z kolei sztuka „Arszenik i stare Koronki” i wspomniane już „Poskromienie złośnicy” nagrodzone zostały drugim miejscem w Warszawie.

Do tej pokaźnej już listy sukcesów doliczyć trzeba wielokrotne wyróżnienia naszych pierwszo- i drugoplanowych aktorek i aktorów, których talenty i wyjątkowość zyskały uznanie w oczach członków jury obu przeglądów.

Niezapomniane emocje i poczucie satysfakcji z osiągniętego celu – za każdym razem gwarantowane i bezcenne – więc jeśli świat teatru jest Ci bliski i chcesz realizować swoje pasje w nowej szkole – to jest miejsce właśnie dla Ciebie!

Marta Sitek
Foto – alfabetycznie: Dariusz Bartocha sdb, Paweł Gacek sdb, Marek Noworyta, Mariusz Komajda, Małgorzata Płaczek, Wojciech Zięcina sdb.

Informacje o teatrach na: https://salezjanieoswiecim.pl/teatr/.

« z 2 »

Laur w konkursach matematycznych

Obecny rok szkolny jest trudnym czasem dla uczniów, szczególnie tych, którzy mają przed sobą ważne egzaminy. Jeszcze trudniej znaleźć motywację do nauki i do poszerzania swojej wiedzy ponad to, co jest w podstawie programowej. Dlatego też wielkie słowa uznania należą się Antkowi Wątrobie z klasy 3Le, który znalazł w sobie tyle motywacji, aby przygotować się do dwóch konkursów matematycznych organizowanych przez uczelnie wyższe. Antek przebrnął  przez pierwszy etap Konkursu o Złoty Indeks Politechniki Krakowskiej oraz Konkursu o Złoty Indeks Politechniki Śląskiej. W ostatnim tygodniu odbyły się etapy finałowe tych konkursów.

Miło nam poinformować, że Antek został laureatem II stopnia Konkursu o Złoty Indeks Politechniki Krakowskiej. Ogromnie mu gratulujemy! Dzięki temu sukcesowi Antek otrzyma dodatkowe punkty w postępowaniu rekrutacyjnym, zgodnie z zasadami określonymi w uchwale Senatu uczelni. Wierzymy mocno, że w drugim konkursie Antek również odniesie sukces. Trzymamy kciuki!

Krzysztof Kozik
Foto: archiwum Antoni Wątroba

Dzwonnik na scenie

Salezjańska sala Teatralna była świadkiem już niejednej artystycznej aktywności młodzieży. Stąd nie zdziwiło mnie, że jak tylko warunki sanitarno-epidemiczne pozwoliły na spotkania, nawet w zawężonym gronie, planowano organizowanie prób. Usłyszałem, że tym razem chodziło o Dzwonnika. Co prawda trochę zaskoczyła mnie przewidywana ilość uczestników prób, ale pomyślałem, że jest to przeszacowanie tak na wszelki wypadek. W mediach społecznościowych zaczęły pojawiać się zaproszenia na casting, co jakiś czas wpisy przypominały o Dzwonniku, który nadejdzie.

Wreszcie dowiedziałem się, kto stoi za tą inicjatywą. Znajomo brzmiące nazwiska przypomniały mi Tango Mrożka wystawione jesienią 2017 roku. Wypróbowany i doświadczony zespół pozwalał przypuszczać, że powstaje spektakl o niepośledniej jakości. Szczęśliwie, mimo trzykrotnie planowanej wizyty na próbach, nie udało mi się zobaczyć więcej niż po kilkanaście sekund różnych scen. Napisałem szczęśliwie, bo tym bardziej mogła mnie zaskoczyć premiera i widowisko w całej krasie. Tak trzeba raczej mówić o widowisku taneczno- muzycznym niż o spektaklu. Całość tego przedsięwzięcia jest dziełem młodzieży. Scenariusz i reżyseria, kostiumy i dekoracje, choreografia i makijaż, organizacja prób i widowni, po prostu wszystko, co możemy spotkać w zawodowym teatrze.

Nastał wreszcie 3 października, sobotni wieczór przesiąknięty emocjami związanymi z premierą. Zespół zadbał o wolontariuszy zapraszających na salę i wskazujących miejsca, które i tak w znacznej części oznaczone były nazwiskami zaproszonych gości. W jednym z mediów społecznościowych można było zarezerwować sobie miejsce na widowni, a tuż przed spektaklem odtworzono nagranie z przypomnieniem o warunkach sanitarnych, przerwach, z prośbą o wyciszenie telefonów i nierobienie zdjęć.

Zaczęło się. W świetle reflektora ujrzeliśmy, ubranego na czarno siedzącego za ciemnym stole w czarnym surducie Victora Hugo, ciszę towarzyszącą zapisywaniu tekstu przez mistrza, przerwał uroczy głos pokojówki Claire, ubranej także w czarną sukienkę. Scenę, prócz reflektorów, rozjaśniały uśmiechy aktorów i białe elementy ich garderoby. Można było doświadczyć wytworności. Od tej pory scena z minuty na minutę wypełniała się coraz większą ilością aktorów, kolorów i dźwięków. Klasycznych dialogów było niewiele. Kolejne grupy tancerzy z układami choreograficznymi ubogacały muzyczny, a właściwie wokalny przekaz treści sztuki. Scenę zagospodarowano tak, by akcja mogła odbywać się w kilku planach. Cyganka, choć dziś podobno powinno się powiedzieć Romka Esmarealda bezbłędnie radziła sobie z łączeniem partii wokalnych z tanecznymi, choć jedna i druga wymagała sporo wysiłku. Quasimodo wspinał się po „murach” katedry niczym współcześni zdobywcy drapaczy chmur, nie tracąc ani na chwilę duszy Quasimodo ukształtowanej przez Frollo. Sędzia samym wejściem na scenę wprowadzał chłód i mroczność tak mocno kontrastującą z rozśpiewanym, biegającym z szyderczym uśmiechem Królem Cyganów. Na finał spektaklu scena zapełniło ponad 30 aktorów, tancerzy i statystów. Jak przystało na premierę były kwiaty, podziękowania, uściski, łzy radości i wielkie wzruszenie. „Trzem tenorom” trochę spadło ciśnienie, a rodzice znów poczuli się uniesieni.

Dariusz Bartocha sdb
Foto: Mariusz Komajda

 

Organizacja i obsada.

Organizacja, scenariusz i reżyseria: Stefan Andruszko, Stanisław Juszczyk i Jan Lelito.

Obsada:
Quasimodo – Stefan Andruszko; Esmeralda – Monika Krajniewska; Febus – Hubert Hertig; Król Cyganów – Filip Komajda; Sędzia Frollo – Jan Lelito; Victor Hugo – Paweł Prokopowicz; Pokojówka Claire – Joanna Urbańczyk;  Cygan Alosza – Aleksander Juszczyk;  Cyganka Ezme – Natalia Janiga;  Paryżanin Lukas – Tymoteusz Kurzyński;  Archidiakon – Andrzej Kolasa oraz jako tańczący Paryżanie/Cyganie/Strażnicy – Aleksandra Zając, Amelia Rachwał, Anna Pyrda, Anna Jawień, Anna Sołtysik, Karolina Mazańska, Natalia Mazańska, Marianna Juszczyk, Aleksandra Walichrad, Jan Błaszcz, Piotr Żak, Maciej Palus, Maja Lepianka, Hanna Grabiec, Karolina Nowak, Inez Sanak, Ewa Paszek oraz Tymoteusz Kurzyński.

Nagrania oraz nagłośnienie – Wojciech Kościelniak i Jakub Wysogląd.
Oświetlenie: Grzegorz Tabor, Krzysztof Selwestrowicz i Hubert Dżyżdżyk.
Choreografia – Karolina Mazańska oraz Stefan Andruszko.
Scenografia i kostiumy, projekt i wykonanie – Jan Lelito (z pomocnikami).
Charakteryzacja – Zuzanna Mrzygłód-Hertig oraz Aleksandra Kuras, Ewa Paszek i Natasza Szałaśny.
Fotografia: Mariusz Komajda; http://mariuszkomajda.pl/

Spektakl muzyczny „Dzwonnik” to projekt teatralny przeprowadzony przez Oratoryjną Grupę Teatralną z Oratorium św. Jana Bosko w Oświęcimiu. Spektakl powstał na motywach powieści Victora Hugo „Katedra Najświętszej Maryi Panny w Paryżu”. Twórcy scenariusza czerpali inspirację z musicalu „Notre Dame de Paris” (muzyka – Richard Cocciante , 1998) oraz z animacji pt. „Dzwonnik z Notre Dame” (muzyka – Alan Menken, 1996). Utwory wykorzystane w spektaklu pochodzą z obu tych dzieł, natomiast część aranżacji na potrzeby spektaklu przygotował Marcin Majcherek.  Widowisko miało premierę 3 października i zostało jeszcze wystawione 4, 10 i 11 października 2020 roku. Projekt był współfinansowany z urzędu miasta Oświęcim.

« z 2 »

 

 

 

 

Dobrze Was widzieć!

1 września 2020 roku w naszej szkole rozpoczęliśmy kolejny rok szkolny i katechetyczny. Po wakacjach, które poprzedziła przeciągająca się przerwa od normalnego nauczania w szkole, wszyscy w radosnych nastrojach spotkaliśmy się w kościele.

Tego dnia odbyły się dwie msze, dla dwóch różnych grup uczniów o godzinie 9 oraz 11, a wszystko po to, aby ze względu na sytuację zapewnić sobie większe bezpieczeństwo oraz dystans społeczny. W pozytywnych nastrojach i z wiarą, a także zaopatrzeni w maseczki, z zapałem oraz radością uczestniczyliśmy w liturgii.

Gościliśmy na niej ks. Kazimierza Drozda dyrektora salezjańskiej wspólnoty z Lublina, który wygłosił do nas Słowo boże, wspominając o tym, że szkoła to nie tylko zdobywanie wiedzy, to też kształcenie się duchowe, poznawanie innych ludzi i pokonywanie trudności. Wspomniał też, ze jadąc do nas wysłuchał radiowego reportażu przygotowanego przez dwie byłe wychowanki szkoły, które opowiadały między innymi o niepowtarzalnym klimacie korytarza w budynku główny.

Nasi uczniowie również aktywnie uczestniczyli w Mszy Świętej: czytali modlitwę wiernych, zanieśli dary do ołtarza, wykonali psalm. Cała animacja liturgii nie byłaby też tak barwna bez znakomitego Fausystemu, który dbał o oprawę muzyczną.

Serdecznie przywitaliśmy nowych nauczycieli, księży oraz kleryków, którzy w tym roku zaczynają swoją przygodę w naszej szkole. Do grona pedagogicznego doszło 8 nowych nauczycieli w tym 2 nowych księży katechetów, obecnie grono nauczycieli liczy 99 osób, a kadrę internatu stanowi 7 osób w tym dwóch nowych kleryków asystentów.  Mamy nadzieję, że podczas pobytu tutaj, doświadczą samych pięknych momentów, które zapamiętają na całe życie. Do klas pierwszych dołączyło 254 uczniów, dzięki czemu w tym roku mamy rekordowa ilość uczniów szkoły, bo aż 1075 w trzech typach szkół: liceum, technikum i branżowej szkole.

Po wspólnej modlitwie w kościele udaliśmy się na spotkania z wychowawcami do swoich klas. Poinformowali nas o wstępnych zasadach, jakie będą obowiązywały w szkole podczas tego nietypowego czasu, który spędzimy razem oraz przekazali plan lekcji na najbliższe dni. Miło było spotkać się sia z koleżankami i kolegami po długiej przerwie. Mamy nadzieję, że nowi uczniowie pokochają progi naszej salezjańskiej szkoły, a wszyscy razem spędzimy kolejny rok szkolny, pełen wyzwań, ale i cudownych, niezapomnianych chwil.

Sonia Szoen, Oliwia Noras
Foto: Małgorzata Płaczek, Inez Snak, Wojciech Zięcina sdb

« z 3 »

Teksaskie życie w Oświęcimiu czyli spektakl

Wieczorem 28 sierpnia 2020 roku odbyło się niestety nasze ostatnie spotkanie z cyklu Boskie Granie, zorganizowanego przez Salezjanów wsparte patronatem Miasta Oświęcim. Lecz jakie ono było wyjątkowe! Tym razem na scenie pojawili się młodzi, uzdolnieni aktorzy z Teatru Jonathan pod opieką pani Róży Grzywacz. Przedstawili nam produkcję w języku angielskim pt. ,,Sooney’s Medicine” poprzedzone krótkim skeczem pt. „Zakochana para w kinie”.

Twórcy przedstawili się publiczności za pomocą krótkiego skeczu, który przywołał wiele pozytywnych doznań. Występ był pełen naturalności i spontaniczności. Po tym zachwyciła nas sztuka, „Sooney’s Medicine” została napisana na podstawie molierowskiej komedii „Lekarz mimo woli” przez dwie amerykańskie autorki Jenny Cook i Lorraine Thompson. Akcja dzieje się w wiosce w Teksasie, gdzie ludzie stanowią sami o sobie. Dlaczego Eullamay nie może poślubić swego wybranka, Samuela? Cioteczka Cecylia trzęsie całą wioską… Kogo szukają kuzyni Homer? Jaką rolę odegra w tym Dr.Hoskins? A jak to wszystko ma się do Caro i Sunny? Czy rezolutnej Caro uda się wkręcić męża, Sooney’a? Tego wszystkiego dowiedzieliśmy się na tej emocjonującej inscenizacji. Występ był przygotowany w profesjonalny i bezkonkurencyjny sposób, wzbudził zachwyt oraz zaczarował wszystkich zebranych, którzy docenili to gromkimi brawami.

Członkowie naszego szkolnego anglojęzycznego Teatru Jonathan od szeregu lat biorą udział w wielu wydarzeniach teatralnych i swoimi zdolnościami zaznaczają tam swój udział. W tym roku po raz pierwszy uczestniczyli w Salezjańskim Przeglądzie Inicjatyw Teatralnych w Mińsku Mazowieckim. Ich produkcje spotkały się tam z wielkim entuzjazmem publiczności, a w związku z tym za dwa lata staniemy się gospodarzami tego wydarzenia. Więcej o przegladzie można przeczytać w relacji z przeglądu.

Ten wieczór był naprawdę spokojny, nostalgiczny i właściwy latu. Wakacje dobiegają końca,  każdy powoli przymierza się do powrotu do swojej rutyny – szkoły czy pracy. Ten występ był doskonałym zakończeniem tegorocznych salezjańskich spotkań, dostarczył wielu ekscytujących przeżyć.

Z całego serca dziękujemy wszystkim artystom i każdemu, kto w tym roku przyczynił się do stworzenia tych wspaniałych wydarzeń artystycznych. Jesteście świetni!

Sonia Szoen
Foto: Małgorzata Płaczek, Wojciech Zięcina sdb.

« z 2 »

 

Z palety artysty…

W przestrzeni artystycznej naszej szkoły sporo się ostatnio działo. Po raz kolejny nasi młodzi artyści i ich prace zostały docenione w konkursach o zasięgu nie tylko powiatowym, wojewódzkim, ale także ogólnopolskim.

XX Ogólnopolski Konkurs PlastycznyJa i Król Maciuś Pierwszy” (MDK w Płocku) wyróżnienie przyznano Paulinie Czarnik.

Ogólnopolski Konkurs „Z moich rodzinnych stron – zabytki zapomniane, warte ocalenia” (Muzeum Żup Krakowskich, Wieliczka) –  III miejsce zdobyła Paulina Klęczar.

XVIII Wojewódzki Konkursu Plastyczny „Boże Narodzenie Tradycja i Współczesność” – (PMDK Trzebinia) nagrodę otrzymała Monika Marsowicz.

W Powiatowym Konkursie Plastycznym „Kufer Wyobraźni” – „Piękno natury” (MDK Oświęcim) nagrodę otrzymali: Wiktoria Bocheńska, Maria Gawlik, Krzysztof Sikorski, Roksana Trzaskacz.

Wyróżnienia przyznano dla: Miłosza Kaczmarczyka, Ewy Paszek, Marcela Bożka, Anny Doktor.

Do wystawy zakwalifikowano pracę Pauliny Czarnik.

Wszystkim serdecznie gratulujemy i życzymy dalszych sukcesów!

Elżbieta Wardzała-Sereś
Foto: Elżbieta Wardzała-Sereś

“Mityczne kobiety” w bibliotece

W dniach od 02 do 06 marca w szkolnej bibliotece był zorganizowany konkurs zatytułowany „Mityczne kobiety”. Bardzo dobrą znajomością mitologii greckiej wykazały się uczennice liceum z klasy pierwszej „b” Marta, Natalia i Martyna, z drugiej „b” Iga i Julia, a także maturzystki Kamila, Julia, Weronika i Małgorzata z klasy „a” oraz Maria z trzeciej „b”. Miłym zaskoczeniem był udział Michała i Dawida, uczniów szkoły branżowej, którzy poradzili sobie równie dobrze, jak ich licealnej koleżanki z pytaniami o mitologiczne kobiety. Wszystkim gratuluję.

Urszula Dziewońska
Foto: Urszula Dziewońska

P.I.T – teatr, nie podatek

6 marca bieżącego roku grupa teatralna naszej szkoły, pod przewodnictwem pani Róży Grzywacz i pani Elżbiety Wardzały-Sereś wybrała się na Przegląd Inicjatyw Teatralnych do Mińska Mazowieckiego (tego pod Warszawą nie na Białorusi). Pięciogodzinna podróż minęła nam dość szybko. Każdy był podekscytowany i nie mógł doczekać się dotarcia na miejsce, bo mieliśmy wystawiać tam pierwszy raz angielską sztukę ,,Dr. Sooney`s Medicine” oraz „Nie trać nadziei”, sztukę przygotowaną na nasze szkolne rekolekcje.

Na miejscu powitali nas wolontariusze i nauczyciele, którzy z niezwykłą życzliwością i troską oprowadzili nas po placówce i odpowiadali na każde pytania. Po zakwaterowaniu udaliśmy się na salę, w której miał odbywać się, „P.I.T.” Wydarzenie rozpoczęli gospodarze, prezentując nam dzieło Stanisława Wyspiańskiego pt. ,,Wesele.” Byłam pod ogromnym wrażeniem profesjonalizmu aktorów, pięknych strojów i ilości tekstu, jakiego musieli się nauczyć. Przedstawienie oglądałam z zapartym tchem. Kolejne grupy też prezentowały niezwykle wysoki poziom, na jednych zalewałam się łzami, a na drugich parskałam śmiechem, każde poruszało jakiś problem, z każdego można było wyciągnąć lekcję i czegoś się nauczyć i to właśnie było w nich najpiękniejsze, niepowtarzalność i wyjątkowość.

Gdy przyszła kolej na nasze przedstawienie byłam bardzo zestresowana, ale po wyjściu na scenę ogarnął mnie spokój. Dlaczego? Powód może wydać się trywialny, ale światła reflektorów były na tyle mocne, że mało co widziałam. Mimo wielu skierowanych na nas par oczu, miałam wrażenie jakbyśmy byli tylko my. Wynik? Owacje na stojąco. Po przedstawieniu grupa została zaproszona do pokoju nauczycielskiego, gdzie wszyscy prowadzący grupy teatralne dostarczyli nam konstruktywnej krytyki, zarówno sztukę polską jak i angielską pochwalono za poziom całości, grę aktorską, zaangażowanie i włożenie w to całego serca i pasji. Oczywiście znalazły się rzeczy do podciągnięcia, jak dykcja, nad czym na pewno trzeba będzie popracować.

Drugiego dnia nasz plan do wczesnego popołudnia zajmowały bloki warsztatów teatralnych. Były zajęcia z emisji głosu, retrospekcji, improwizacji, ruchu scenicznego, tańca, czy scenografii.. Dzięki tym zajęciom zyskałam nowe umiejętności, które z pewnością wykorzystam w dalszej przygodzie z teatrem. Czas zleciał jak szalony i nim się obejrzałam, znów oglądałam kolejne występy i szczerze, nie mogłam się zdecydować, które z nich najbardziej mi się podoba. W niedzielę po śniadaniu i porannej mszy każdej grupie jak i najlepszym aktorom zostały wręczone dyplomy. Nasza grupa także została obdarowana. Nasi nagrodzeni to: Stefan Andruszko, Kinga Jamrowska i Kajetan Tobiasz. Bardzo się z tego cieszymy i jesteśmy z nich dumni.
Po ciepłym pożegnaniu wróciliśmy do domu zmęczeni, ale szczęśliwi. Podsumowując, wyjazd był bardzo udany i jestem pewna, że długo będę pamiętać P.I.T. 2020 w Mińsku Mazowieckim, ale jednak najcieplej będę wspominać życzliwość, z jaką nas tam przyjęto oraz serdeczność i otwartość ludzi tam obecnych i mam ogromną nadzieję, że w przyszłym roku, tym razem w Łodzi, spotkamy na P.I.T. 2021.
Iga Drobina, kl. 2Lb

PS. Od szefa bandy,
W kontekście wiadomych wydarzeń związanych z koronawirusem oczywistym odwołaniem wszelkich imprez, w tym festiwali teatralnych, do których się przygotowywaliśmy, szczególnie cieszę się, że nasza grupa teatralna miała szansę w Mińsku zaprezentować się, uczyć od innych i przeżyć tyle niezapomnianych chwil. Wszystkim, którzy się do tego przyczynili – Salezjanom, zarządzającym szkołą – wielkie dzięki.
Róża Grzywacz, nauczyciel

Foto: uczestnicy konkursu, z laureatami zapożyczone ze strony Salezjanów w Łodzi.
Polecamy też do obejrzenia reportaż ze spotkania.

« z 2 »